Alice In Wonderland (2010)
ชาร์ล คุณเสียสติไปแล้วหรือ
ธุรกิจนี้มันเป็นไปไม่ได้
สำหรับบางคน
ท่านสุภาพบุรุษ หนทางเดียวที่จะบรรลุ ในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ คือคิดว่ามันเป็นไปได้
ความคิดแบบนั้นจะทำลายคุณ
ผมยินดีที่จะเสี่ยง
จินตนาการ ถึงกำลังการซื้อขาย ในย่างกุ้ง กรุงเทพ จาการ์ตาสิ!
ฝันร้ายอีกแล้วเหรอลูก?
ผมจะไม่รอนานนะ
หนูกำลังหล่น
ลงไปในหลุมที่มืดมิด
ทันใดนั้น หนูก็ได้เห็น สิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาด
สิ่งมีชีวิตแบบไหนกัน?
มีนกโดโด้ตัวใหญ่ กับกระต่ายสวมเสื้อโค้ท
แล้วก็แมวที่กำลังยิ้ม
พ่อไม่ยักรู้ว่าแมวมันยิ้มได้
หนูก็ไม่เหมือนกันค่ะ
แล้วก็มีหนอนผีเสื้อสีน้ำเงิน
หนอนผีเสื้อสีน้ำเงินเหรอ?
พ่อคิดว่าหนูบ้าหรือเปล่าคะ?
พ่อกลัวว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
ลูกน่ะบ้า บ๊อง เพี้ยน
แต่พ่อจะบอกความลับอะไรให้
คนเก่งๆเขาก็เป็นกันทั้งนั้นล่ะ
มันเป็นแค่ความฝัน อลิซ ไม่มีอะไรทำร้ายลูกได้หรอก
แต่ถ้าลูก กลัวมากขนาดนั้น ลูกก็สามารถ ตื่นขึ้นได้เสมอ
ด้วยการทำแบบนี้
พวกเราต้องไปด้วยเหรอคะ?
หนูว่าเขาไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ ถ้าเราไม่ไป
เขาจะสังเกตเห็น
คอร์เซตของลูกอยู่ไหน?
- แล้วก็ไม่ใส่ถุงน่องด้วย - ก็หนูไม่ชอบนี่
แต่ลูกแต่งตัวไม่เหมาะสม
ใครเป็นคนบอกกันคะว่าอะไรคือ "เหมาะสม"
แล้วถ้า การสวมปลาค็อด ลงบนหัว เป็นอะไรที่ "เหมาะสม" แม่จะสวมมันมั้ยคะ?
อลิซ...
สำหรับหนู คอร์เซตน่ะเหมือนกับปลาค็อตเลย
ขอล่ะ ไม่ใช่วันนี้
เป็นพ่อคงหัวเราะไปแล้ว
ขอโทษค่ะ
หนูเหนื่อยน่ะ เมื่อคืนหนูหลับไม่ค่อยสนิท
ลูกฝันร้ายอีกแล้วเหรอ?
เรื่องเดิมน่ะค่ะ
หนูฝันอยู่เรื่องเดียว ตั้งแต่จำความได้
แม่คิดว่ามันปกติหรือเปล่าคะ?
คนส่วนมากฝันเรื่องต่างๆกันไปไม่ใช่เหรอคะ?
แม่ไม่รู้
เอ้านี่
ลูกสวยจริง
ตอนนี้ ลูกจะช่วยจัดการ กับรอยยิ้มหน่อยได้มั้ย?
ในที่สุด เราคิดว่าเธอจะไม่มาซะแล้ว
อลิซ เฮมิชรอที่จะเต้นรำกับเธออยู่น่ะ
ไปสิ
เธอเข้าใจหรือเปล่าว่ามันเลยไปสี่นาทีแล้ว?
ตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันได้รับ ผ่านไปหมดแล้ว
- ฉันขอโทษด้วย - ช่างมันเถอะ
ยกโทษให้ภรรยาผม ด้วยนะ เธอวางแผนงานนี้ มากว่า 20 ปีแล้วน่ะ
นี่ถ้าชาร์ลสยังอยู่ล่ะก็
ผมขอแสดงความเสียใจด้วยนะ
ผมคิดถึงสามีคุณบ่อยๆ
เขาเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์อย่างแท้จริง
หวังว่าคุณจะไม่คิดว่าผม ฉวยผลประโยชน์จากคราวเคราะห์ของคุณ
ไม่หรอกค่ะ
ฉันยินดีที่คุณซื้อบริษัทไป
ผมโง่มากที่ไม่ยอมเสี่ยงลงทุน ในกิจการบ้าๆของเขาเมื่อมีโอกาส
ชาร์ลสก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ
เฮมิช เธอเคยนึกเบื่อ การเต้นรำบ้างมั้ย?
ตรงกันข้าม ฉันพบว่า มันทำให้มี ชีวิตชีวาดีทีเดียว
ฉันทำให้เธอขำรึไง?
เปล่า
ฉันแค่จินตนาการ ขึ้นมาว่า ผู้หญิงทุกคนสวมกางเกง แล้วผู้ชายก็ใส่กระโปรงน่ะ
เธอเก็บจินตนาการนั่นไว้ กับตัวเองเถอะ
เมื่อไม่แน่ใจ จงเงียบไว้
ขอโทษด้วย วันนี้คุณคิงสลีย์ไม่ค่อยมีสมาธิน่ะ
- เธอสนใจอะไรอยู่? - ฉันสงสัย มันจะเป็นยังไงถ้าบินได้
ทำไมเธอถึงไม่ใช้เวลาคิดถึงสิ่งที่เป็นไปได้ล่ะ?
ทำไมฉันต้องทำล่ะ?
พ่อของฉันบอกว่า บางครั้งเขาก็เชื่อ ในหกสิ่ง ที่เป็นไปไม่ได้
ก่อนอาหารเช้า
อลิซ ไปพบฉันที่ซุ้ม ในอีก 10 นาทีตรง นะ
พวกเรามีความลับ จะบอกเธอ
ถ้าพวกเธอบอกฉัน งั้นมันก็คง ไม่ใช่ความลับแล้วน่ะสิ
- บางทีเราอาจไม่ควรบอกนะ - เราตัดสินใจแล้วว่าจะบอก
- ถ้าเราบอกเธอ เธอก็ไม่เซอร์ไพรซ์สิ - เธอจะเซอร์ไพรซ์มั้ย?
ไม่ถ้าเธอบอกฉัน
แต่ตอนนี้เธอก็พูดขึ้นมาแล้ว เธอต้องบอกนะ
- ไม่ เราไม่บอก - อันที่จริง เราจะไม่บอกล่ะ
ฉันละสงสัย ถ้าแม่ของพวกเธอรู้เรื่องที่ เธอสองคนว่ายน้ำในสระที่ใสแจ๋วน่ะ
- เธอไม่บอกหรอก - แต่ถ้าฉันบอกล่ะ
แม่เธออยู่ตรงนั้นพอดี
เฮมิชจะขอเธอแต่งงานน่ะ
เธอทำให้เซอร์ไพรซ์พังหมดแล้ว
โธ่ พี่น่าจะบีบคอพวกหล่อนซะ!
เราทุกคน ต้องผ่านปัญหามามาก เพื่อที่จะ เก็บมันไว้เป็นความลับ
ทุกคนรู้เหรอ?
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาทั้งหมดถึงมา นี่เป็นงานหมั้นของเธอ
เฮมิชจะขอเธอที่ตรงใต้ซุ้ม
แล้วเมื่อเธอตอบว่า "ค่ะ" ...
แต่ฉันไม่รู้ว่า ฉันอยากแต่งงาน กับเฮมิช หรือเปล่า
ใครจะไม่อยาก? เธอจะหาใคร ดีกว่าท่านลอร์ด ไม่ได้อีกแล้ว
เธอกำลังจะยี่สิบนะ อลิซ ความงามจะไม่คงอยู่ตลอดไป
เธอคงไม่อยากลงเอย เหมือนกับป้า อิโมเจน นะ
เธอคงไม่ต้องการ เป็นภาระของแม่ หรอกใช่มั้ย?
ไม่
ถ้าอย่างนั้น เธอก็ต้องแต่งงาน กับเฮมิช
เธอจะต้องมีความสุข เหมือนพี่กับโลเวล แล้วเธอก็จะได้ใช้ชีวิต อย่างสมบูรณ์แบบ
เห็นได้ชัดอยู่แล้ว
อลิซที่รัก
พี่ขอตัวก่อนนะ
เราจะไปเดินเล่นกัน ที่สวนแบบสบายๆ ได้มั้ย แค่เธอ กับ ฉัน?
เธอรู้มั้ยว่า ฉันกลัวอะไร มาตลอดเลย?
การตกต่ำลง ของชนชั้นสูง มั้งคะ?
หลานที่ หน้าตาน่าเกลียด
แต่เธอน่ารัก
เธอแน่ใจได้เลยว่า ทายาทตัวน้อย...โง่เง่าจริง!
คนสวนปลูกกุหลาบขาวทั้งที่ฉันจำเพาะแล้ว ว่าต้องเป็นกุหลาบสีแดง
ป้าก็ทาสีให้เป็นกุหลาบสีแดงได้นี่คะ
พูดอะไรแปลกๆน่ะ
เธอควรจะรู้ว่า ลูกชายของฉัน มีระบบการย่อยอาหาร ที่ละเอียดอ่อนมาก
- เห็นนั่นหรือเปล่าคะ? - เห็นอะไร?
- กระต่ายน่ะค่ะ หนูคิดว่านะ - สิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจ
ฉันจะยินดีมาก ถ้าได้เอาสุนัข มาจัดการพวกมันซะ
ถ้าเธอปรนนิบัติ เฮมิช ด้วยอาหารที่ผิดๆล่ะก็ มันจะขัดขวาง ระบบการย่อยของเขา
- ป้าเห็นเมื่อกี้นี้มั้ยคะ? - เห็นอะไรอีกล่ะ?
- กระต่ายไงคะ! - อย่าตะโกนสิ
ตั้งใจฟังหน่อย
เฮมิชบอกว่าเธอน่ะวอกแวกง่าย
ฉันพูดถึงไหนนะ?
ระบบการย่อยของเฮมิชจะถูกขัดขวางค่ะ
หนูทนอยากรู้ไม่ไหวแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ
ป้าอิโมเจนคะ
หนูคิดว่าหนูกำลังจะเป็นบ้า
หนูเห็นกระต่ายใส่เสื้อโค้ทอยู่เรื่อย
ป้าไปยุ่งกับ กระต่ายแฟนซีของเธอ ไม่ได้หรอก ตอนนี้
ป้ากำลังรอ คู่หมั้นของป้าอยู่
คู่หมั้นของป้าเหรอคะ?
นั่นไงคะ! ป้าเห็นหรือเปล่า?
เขาเป็นเจ้าชายล่ะ
แต่เขา แต่งงานกับป้าไม่ได้ นอกเสียจากว่า เขาจะสละบัลลังค์ ซะก่อน
- มันน่าเศร้าใช่มั้ย? - มากเลยค่ะ
โลเวล?
อลิซ! เราแค่..เอ่อ...
แคธี่เป็นเพื่อนเก่าน่ะ
เห็นได้ชัดเลยล่ะว่าสนิทกันมาก
เธอจะไม่พูดเรื่องนี้ ให้พี่เธอฟังหรอกใช่มั้ย?
ฉันไม่รู้
ฉันสับสน ฉันต้องการเวลาคิด
งั้นคิดถึงมาร์กาเร็ตไว้
เธอคงไม่ยอมเชื่อใจฉันอีกแน่
-เธอคงไม่อยากทำลายชีวิตสมรส ของพี่เธอหรอกใช่มั้ยล่ะ? -ฉันเหรอ?
แต่ฉันไม่ใช่คนที่ ทำลับๆล่อๆ ลับหลังเธอนี่...
อยู่นี่เอง
- อลิซ คิงสลีย์... - เฮมิช
- อะไรอีกล่ะ? - มีหนอนอยู่บนไหล่ของเธอน่ะ
อย่าทำแบบนั้นสิ
เธอไปล้างนิ้วก่อนเลยนะ
อลิซ คิงสลีย์...
เธอจะเป็นภรรยาของฉันได้ไหม?
คือ...
ทุกๆคนคาดหวังให้ฉันทำแบบนั้น
แล้ว...เธอก็เป็นท่านลอร์ดด้วย
ความสวยของฉันจะไม่อยู่ตลอดไป แล้วฉันก็ไม่อยากลงเอยเหมือน...
แต่นี่มันเกิดขึ้นเร็วเกินไป ฉัน...
ฉันคิดว่าฉัน...ฉันต้องการเวลา
ฮัลโหล
ดื่มฉันสิ
มันก็เป็นแค่ความฝัน
ไหนเจ้าบอกว่า เธอจะจำทั้งหมดได้ ตั้งแต่แรกไง
เจ้านำอลิซมาผิดคน
เป็นเธอแน่ๆ ข้ามั่นใจ
กินฉันสิ
- เธอไม่ใช่อลิซคนนั้น - ให้โอกาสเธอหน่อยสิ
ทั้งแปลกแล้วก็ชอบกล
ข้าบอกแล้วว่าเธอนี่แหละอลิซ
- ข้าไม่แน่ใจนักหรอกนะ - สำนึกบุญคุณหน่อยเป็นไง?
ข้าต้องออกไปข้างนอกเป็นอาทิตย์ ตามรอยอลิซจากคนหนึ่งไปอีกคน
เกือบจะถูกสัตว์อื่นกิน
จินตนาการดูสิ... พวกนั้น ไปไหนมาไหน โดยไม่ใส่เสื้อผ้า
แล้วยังขับถ่าย กันในที่สาธารณะ ข้าต้องเบนสายตา ไม่มอง
เจ้าดูไม่ยักมีอะไร เหมือนเราเลย อลิซ
นั่นก็เพราะว่าเธอไม่ใช่อลิซคนนั้น
- ถ้าเธอใช่ล่ะ เธออาจเป็นนะ - แต่ถ้าไม่ล่ะ เธอไม่ใช่
- แต่ถ้าใช่ งั้นเธอก็เป็นสิ - แต่เธอก็ไม่ใช่ ไม่ว่าจะยังไง
ฉันจะไม่ใช่อลิซคนนั้น ไปได้ยังไง ในเมื่อนี่ เป็นฝันของฉัน?
แล้วฉันก็อยากจะถามด้วยว่า พวกเธอเป็นใคร?
ฉัน ทวิดเดิลดี ส่วนเขาก็ ทวิดเดิลดัม
ยินดีต้อนรับ ผู้มาใหม่ ฉัน ทวิดเดิลดัม ส่วนเขาก็ ทวิดเดิลดี
- เราควรไปปรึกษา เอ็บโซเล็ม นะ - แน่นอนที่สุด
- เอ็บโซเล็มจะต้องรู้แน่ว่าเธอเป็นใคร - อลิซ มาสิที่รัก
- นี่ไม่ใช่ตาเจ้าพูดนะ ไม่ยุติธรรมเลย ปล่อยเธอนะ! - ไปเถอะน่า
- พวกเขา เป็นแบบนี้ เสมอเหรอ? - มันเป็นข้อแลกเปลี่ยน ของครอบครัวน่ะ
พวกเจ้าทั้งสองคน คุ้มกันเธอด้วยล่ะ
- เอ็บโซเล็มนี่เป็นใคร? - เขาฉลาด เขารู้ทุกอย่าง...
- เขารู้ทุกอย่าง - เขารู้ทุกอย่าง
เธอเป็นใคร?
- เอ็บโซเล็ม? - เธอไม่ใช่เอ็บโซเล็ม ฉันต่างหากเอ็บโซเล็ม
คำถามก็คือ...เธอเป็นใคร?
- อลิซ - แล้วเราจะได้เห็นกัน
นั่นหมายความว่าไง? ฉันต้องรู้สิว่าฉันเป็นใคร
ใช่ เธอควรจะรู้ เด็กโง่
คลี่ประฏิทินออก
ประฏิทินจะบันทึก เกี่ยวกับเรื่องราวโดยย่อ ของอันเดอร์แลนด์ เอาไว้
- มันคือปฏิทินนี่ - โดยย่อ
มันบอกเรื่องราวของแต่ละวันตั้งแต่จุดเริ่มต้น
วันนี้คือวันที่เธอกลับมาที่อันเดอร์แลนด์ ในช่วงเวลาของราชินีแดง
ให้เธอดูวันศึกอัศจรรย์สิ
ใช่ วันศึกอัศจรรย์ เป็นวันที่เธอ จะฆ่าเจ้า แจ็บเบอร์วอคกี้ ล่ะ
ขอโทษที ฆ่าอะไรนะ?
เธอจะไปอยู่ที่นั่นกับดาบวอร์พอล
ดาบอื่นๆ ไม่สามารถฆ่า แจ็บเบอร์วอคกี้ ได้ ไม่ว่าจะทำยังไง
ถ้าไม่ใช่ ดาบวอร์พอล มันก็ไม่ตาย
- นั่นไม่ใช่ฉัน - ข้ารู้
ตอบข้อสงสัยนี้ให้เราที เอ็บโซเล็ม เธอใช่ อลิซคนนั้น หรือไม่?
ไม่ใช่ ซะทีเดียว
ข้าบอกแล้ว
- ฉันบอกแล้ว - ฉันก็บอกแล้ว
ตรงกันข้ามเลย นายพูดว่าเธออาจใช่
เปล่า นายต่างหากพูด ว่าเธอคงใช่ ถ้าเธอใช่
เจ้าคนหลอกลวง เสแสร้งว่าเป็น อลิซ เจ้าควรจะ ละอายใจนะ
- ข้าอุตส่าห์เชื่อมั่นในตัวเจ้า - ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้อยากเป็น อลิซ คนนั้นสักหน่อย
เดี๋ยวนะ
นี่เป็นฝันของฉัน
ฉันจะตื่นแล้ว และพวกเธอทั้งหมดก็จะหายไป
แปลกแฮะ หยิกแล้วได้ผลเสมอนี่
- ฉันจะแทงให้ถ้าเธออยากให้ช่วยน่ะนะ? - อาจช่วยได้ ขอบคุณนะ
ด้วยความยินดี
- แบนเดอร์สแนช! - แบนเดอร์สแนช!
เดี๋ยวก่อนสิ
มันก็เป็นแค่ฝัน
ไม่มีอะไรทำร้ายฉันได้
- เธอจะทำอะไร? - ทำร้ายฉันไม่ได้หรอก ทำร้ายฉันไม่ได้...
วิ่งสิ ยัยเด็กน้อย
ทิศใต้และทิศตะวันออก
- ทางนี้ - ไปทิศตะวันออกเถอะ
ไม่ ไปทิศใต้สิ
มีคนขโมยพายของข้าไปสามชิ้น!
- เจ้าขโมยไปรึเปล่า? - เปล่าขอรับ ฝ่าบาท
- เจ้าล่ะ? - เปล่าขอรับ ฝ่าบาท
- เจ้าขโมยไปรึเปล่า? - เปล่าขอรับ ฝ่าบาท
- เจ้าขโมยพายของข้าไปใช่มั้ย - เปล่าขอรับ ฝ่าบาท...
รสแครนเบอร์รี่
- ข้าหิวมากขอรับ! ข้าไม่ได้ตั้งใจ... - ตัดหัวมัน!
ครอบครัวของข้า ได้โปรด ได้โปรดเถอะ ข้ายังมีลูกๆ ที่ต้องดูแล!
ไปที่บ้านมันแล้วพาตัวลูกๆมันมา
ข้าชอบ ไข่กบปิ้งมาก เกือบเท่ากับ ที่ข้าชอบคาร์เวียร์เลย
ขอรับ ฝ่าบาท
เครื่องดื่ม
ฝ่าบาท
อิโลโซวิค สเตย์น
เจ้าไปซ่อนอยู่ไหนมา?
ฝ่าบาท ข้าหา...ประฏิทินพบแล้ว
แหม ดูธรรมดาจังนะประฏิทินเนี่ย
ดูนี่สิขอรับ วันศึกอัศจรรย์
ข้าจำผมที่พันกันยุ่งเหยิงแบบนั้นได้
อลิซใช่มั้ย?
เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น
เธอจะทำอะไรกับ แจ็บเบอร์วอคกี้ ที่รักของข้าน่ะ?
ดูเหมือนว่าเธอจะสังหารมัน
เธอฆ่าเจ้าแจ็บเบอร์วอคกี้ของข้างั้นรึ?้
ยังไม่ใช่ตอนนี้ขอรับ แต่มันจะเกิดขึ้นแน่ ถ้าเราไม่หยุดเธอ
ค้นหาอลิซซะ สเตย์น หาเธอให้เจอ!
หาร่องรอยของเด็กสาวให้เจอ แล้วเจ้าจะได้รับอิสรภาพ
ภรรยาและลูกของข้า ก็ด้วยใช่มั้ย?
ทุกๆคน จะได้กลับบ้าน
สุนัขนี่หลอกง่ายจริงๆนะ
ดูเหมือนว่า เธอจะโดนกรงเล็บ ของสิ่งที่ชั่วร้ายมานะ
- ฉันต้องยังฝันอยู่แน่... - ตัวอะไรที่ทำแบบนั้นกับเธอล่ะ?
- "เบนเดอร์" หรือ "แบนดิพส์"... - แบนเดอร์สแนชเหรอ?
- งั้น คงดีกว่าถ้าจะให้ฉันดูแผลให้นะ - คุณจะทำอะไร?
จำเป็นนะ ที่จะให้คนที่มีทักษะทางนี้ ล้างแผลให้
หรือจะปล่อยให้มันเป็นหนองเน่าๆล่ะ
ฉันว่าไม่ดีกว่า ฉันไม่เป็นไร อีกไม่นาน ฉันก็จะตื่นแล้วด้วย
อย่างน้อย ก็ให้ฉันพันนี่ให้เธอนะ
- เธอเรียกตัวเองว่าอะไร? - อลิซ
อลิซคนนั้นเหรอ?
เรื่องนั้นก็ยังเถียงกันอยู่
ฉันไม่ได้ยุ่งเกี่ยว กับเรื่องการเมืองนั่นหรอกนะ
จะดีที่สุด ถ้าอยู่บนวิถีทาง ของเธอเอง
ทางไหนล่ะ? ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือตื่นจากฝันนี่
งั้นฉันจะพาเธอไปหา เจ้ากระต่ายเดือนสาม กับช่างทำหมวก แต่แค่นั้นนะ
มาสิ
ดูที่เจ้าทำเข้าสิ
เธอนี่เอง
ไม่ใช่ ทวิสพ์พาอลิซมาผิด
- อลิซผิดคนเหรอ? - นี่แหละอลิซ
เธอคืออลิซแน่นอน ฉันจำเธอได้ทุกอย่าง
ฉันจำได้ทุกอย่างเลย
อย่างที่เธอเห็น เรายังมีชาเหลืออยู่
และทั้งหมดนั่น ก็เพื่อให้ฉัน ฆ่าเวลา รอการกลับมา ของเธอ
เธอสายมากนะรู้มั้ย แม่เด็กจอมซน
ยังไงก็เถอะ ถึงเวลาแล้ว ที่เรื่องที่ทำให้ขุ่นข้องหมองใจทั้งหมด จะต้องหยุด ไม่ว่ากันนะ ที่ใช้นิ้วน่ะ
- ถ้วย - ได้เวลาสนุกกับฝันแล้วงั้นเหรอ
ใช่ ใช่เลย ตอนนี้เธอก็กลับมาแล้วด้วย เห็นมั้ย
- ที่เราต้องทำก็คือไปให้ถึงวันศึกอัศจรรย์ - วันศึกอัศจรรย์
ฉันกำลังนึกถึงสิ่งที่ขึ้นต้นตัวอักษรว่า "เอ็ม"
เธอรู้มั้ย ว่าทำไม อีกาถึงเหมือนกับ โต๊ะเขียนหนังสือ?
อะไรนะ?
"ให้ยัยหัวโตบ้านั่นต่ำลง"
ยัยหัวโตบ้าหมายถึงราชินีแดงน่ะ
เอาเถอะ ที่เราต้องทำก็แค่สังหารเจ้านั่น
เพราะฉะนั้นนี่จึงเป็นเวลาที่เหมาะสม สำหรับการให้อภัย แล้วก็ลืมๆไปซะ หรือไม่ก็ยกโทษให้กัน
ไม่ว่าเรื่องอะไร ไม่ว่ากรณีไหน ตามสะดวกเลย ฉันรอฟังอยู่
เดินแล้ว มันเดินอีกครั้งแล้ว
ทั้งหมดที่พูดนี่ ก็มีแต่การนองเลือด แล้วก็ฆ่า มันทำให้ฉัน หมดอารมณ์ที่จะดื่มชาเลย
โลกทั้งใบ กำลังจะไปสู่ความพินาศ และสิ่งที่ เชสเซอร์ พล่ามถึง ก็มีแต่เรื่องน้ำชา
ถึงอะไรจะเกิดขึ้น ในวันนั้น มันก็ไม่ใช่...ความผิดฉันนะ
แย่ล่ะ
นายทำพลาดแล้วจากนั้นก็เอาตัวรอด
นาย...เจ้าโง่ งี่เง่า หลอกลวง ตัวเหม็น สารเลว โสโครก!
แฮทเทอร์!
ขอบคุณ
ฉันไม่เป็นไร
มีสิ่งผิดปกติ กับนายสินะ? นายเคยเป็นคนที่ สนุกสนานกว่านี้
นายเคยบอกว่า จะฟัดสะบัดช่อ ให้ทั่วดินแดนนี้ เลยนี่นา
ฟัดอะไรนะ?
มันคือการเต้นน่ะ
วันนึง วันศึกอัศจรรย์
เมื่อราชินีขาวได้สวมมงกุฏอีกครั้ง
วันนั้นแหละ ฉันจะฟัดสะบัดช่อ...ให้เต็มที่ไปเลย
ไม่นะ!
- เดอะไนฟ์ - ลาก่อนนะ
ดื่มนี่เร็ว
แย่แล้ว
ปล่อยฉันออกไปนะ!
แหม ถ้าไม่ใช่พวกบ้าสามคนที่ข้าชอบแล้วจะเป็นใคร
เจ้าอยากจะร่วมกับเราด้วยมั้ยล่ะ?
เจ้ามาสายตลอดล่ะสำหรับน้ำชา!
ข้ากำลังมองหาเด็กสาวที่ชื่อ...อลิซ
พูดถึงองค์ราชินี
นี่เป็นเพลงที่เราเคยร้องเพื่อให้เกียรติพระองค์
ส่องประกาย ส่องประกายสีแดง ข้าละประหลาดใจ ว่าเจ้าอยู่ที่ใด
ถ้าเจ้าซ่อนตัวเธอไว้ หัวเจ้าจะไม่ได้อยู่บ่นบ่า
ฉันก็ไม่มีมันอยู่แล้ว
มาร้องด้วยกันเถอะ
บินขึ้นไป เหมือนกับถาดน้ำชา บนฟากฟ้า
ส่องประกาย ส่องประกาย ส่องประกาย ส่องประกาย ส่องประกาย ส่องประกาย
ขอล่ะอย่าเชียว
รับน้ำชาหน่อยมั้ย?
ตามเจ้าหมาบ้านั่นไป
- น้ำตาลมั้ย? - เอาสิ
- พวกแกน่ะบ้ากันหมด - ขอบคุณที่ชมนะ
โยนสโคนมาให้ที
ลองขนาดนี้ดู
ฉันชอบนะ
ดีนะที่หมานั่นเป็นพวกเรา ไม่อย่างนั้น...
พวกเขาต้องการอะไรจากฉัน?
ให้ดีก็พาเธอไป หาราชินีขาวสิ ที่นั่น เธอจะปลอดภัย
ช้อน
- รถม้าของเธอ คุณผู้หญิง - หมวกนี่น่ะเหรอ?
ใช่สิ
ใครๆก็เดินทางด้วยม้าหรือรถไฟ
แต่การเดินทางที่ดีที่สุด ก็ต้องด้วยหมวกนี่ล่ะ
ฉันพูดเป็นกลอนรึเปล่าน่ะ?
ฉันรักการเดินทางด้วยหมวกจัง
มอลลี่ แค่อลิซคนเดียว ไปก่อนละนะ
Brillig Twas และ slithy รัก ได้ และ gimble ใน wab
Mimsy ทั้งหมด ถูก borogoves และ raths แม่ outgrabe
โทษที คืออะไรนะ?
คืออะไรเหรอ?
ดวงตาของ แจ็บเบอร์วอคกี้เป็นดั่งเปลวไฟ ทั้งคมเขี้ยวที่ขย้ำ และกรงเล็บที่ตะปบ
จงระวัง นกจั๊บจั๊บ และบุตรของมัน แบนเดอร์สแนช ที่แสนจะโสโครก!
เขากวัดแกว่งดาบ วอร์พอล ในมือ
คมของดาบ วอร์พอล ส่งเสียงเบาๆ
เมื่อเขาสังหาร ตัดหัวของมัน
และกลับสู่ที่ๆจากมา
มันหมายถึงเธอ รู้มั้ย
ฉันจะไม่ฆ่าอะไรทั้งนั้น ไม่ฆ่า เพราะงั้น เลิกยัดเยียดความคิดของคุณ ได้แล้ว
ความคิด?
เดี๋ยวก่อน คุณจะทิ้งฉันไว้ที่นี่ ไม่ได้นะ!
ก็เธอไม่ฆ่า?
เธอรู้มั้ยว่าราชินีแดงทำอะไรลงไปบ้าง?
แต่เธอไม่ฆ่า?
ฉันทำไม่ได้หรอกแม้ว่าฉันจะอยากทำก็ตาม
เธอไม่เหมือนเมื่อสมัยก่อนเลย
เธอเคยเป็นมากกว่านี้ มากกว่า เธอเสีย ลูกบ้า ของเธอไป
ลูกบ้า เหรอ?
ในนี้ มีบางอย่างหายไป
บอกฉันหน่อยว่า ราชินีแดง ทำอะไรลงไปบ้าง
มันไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก
บอกฉันมาเถอะ
มันคือที่นี่แหละ
ในตอนนั้น ฉันเป็นช่างทำหมวก ให้กับราชินีขาว
แฮทเทอร์...แฮทเทอร์!
ฉันสบายดี
แน่นะ?
เธอได้ยินอะไรมั้ย? ฉันว่าฉันได้ยินนะ
อะไรล่ะ?
เรดไนฟ์
มุ่งหน้าไปทางใต้ของทรอทเทลอร์บอททอม ปราสาทของราชินีขาวอยู่อีกไม่ไกล
จับให้แน่นๆล่ะ
เอาเลยเจ้าพวกของราชินีแดง!
คุณควรจะพาพวกเขา ไปทางอื่น แฮทเทอร์ อุตส่าห์ไว้ใจคุณ!
พวกเขาจับ ลูกเมียฉันไว้
- คุณชื่ออะไร? - บายาร์ด
นั่งลง!
ชื่อของเธอคืออลิซ นี่มันบังเอิญหรือเปล่า?
ใช่ แต่ฉันไม่ใช่อลิซคนนั้น ที่ทุกคน กำลังพูดถึงอยู่
แฮทเทอร์ ไม่เสียสละตัวเอง เพื่อ อลิซ อื่นหรอก
เขาถูกพาตัวไปไหน?
ปราสาทของราชินีแดง ที่ซาลาเซน กรัม
เราจะต้องไปช่วยเขา
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาบอกให้ทำนะ
ฉันไม่สนหรอก
เขาคงไม่ต้องอยู่ที่นั่น ถ้าไม่เป็นเพราะฉัน
วันพิเศษนี่มันขึ้นอยู่กับพวกเรา
เธอต้องเตรียมตัวเจอกับแจ็บเบอร์วอคกี้นะ
ตั้งแต่ที่ฉัน ตกลงมาจากหลุมนั่น ก็ถูกสั่งให้ทำแบบนั้น ถูกสั่งให้เป็นคนนี้
ถูกหดตัว ยืดตัว ถูกข่วน แล้วก็ถูกยัดเข้าไป ในกาน้ำชา
ถูกกล่าวหาว่า เป็นอลิซคนนั้น ไม่ใช่อลิซคนนี้ แต่นี่ เป็นความฝันของฉัน
ฉันจะตัดสินใจเอง ว่าจะทำอะไรต่อไป
ถ้าเธอเบน ออกจากเส้นทาง...
ฉันจะสร้าง เส้นทางเอง!
พาฉันไปที่ ซาลาเซน กรัม บายาร์ด แล้วอย่าลืมหมวก ด้วยล่ะ
มีเพียงทางเดียว ที่จะข้ามไปได้
ฉันเสียลูกบ้าไปแล้ว งั้นใช่มั้ย?
บายาร์ด หมวก!
นี่พะยะค่ะ
ขอโทษจริงๆนะ
สวยงามมากขอรับ
ลูกบอลข้าอยู่ไหนล่ะ? เด็กๆ!
พะยะค่ะ ฝ่าบาท
ฉันต้องการช่วยคุณนะ
ถ้าไม่ใช่อลิซตัวปลอมแล้วล่ะก็
อะไรหอบเธอมาที่นี่ล่ะ?
ฉันมาที่นี่ เพื่อช่วยแฮทเทอร์
ตัวแค่นี้ เธอไม่มีทางช่วยใครได้ หรอกนะ
เธอยังมีเค้ก ที่ทำให้ฉันตัวโตขึ้น อีกมั้ย?
"เค้กขยายร่าง" น่ะเหรอ? น่าจะยังพอมีเหลือนะ
อย่ากินหมดสิ!
ไม่นะ หยุด อย่าทำแบบนั้น
แย่แล้ว
แล้วนี่คืออะไร?
มันคือใครหรือ ฝ่าบาท
นี่คือ...อัม...
อัม?
จากอัมบริดจ์ค่ะ
เกิดอะไรขึ้น กับเสื้อผ้าของเจ้าน่ะ?
ฉันโตเกินน่ะค่ะ ฉันโตขึ้นมากเลยช่วงนี้
ฉันสูงกว่าทุกคน ในอัมบริดจ์แล้ว
พวกเขาหัวเราะเยาะฉัน
เพราะงั้น ฉันเลยมาหาคุณ หวังว่าคุณคงเข้าใจ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
สาวน้อย ใครก็ตามที่มีหัวใหญ่ขนาดนั้น ก็เป็นที่ต้อนรับ ที่วังข้าทั้งนั้นล่ะ
ใครก็ได้ หาเสื้อผ้าให้ที
ใช้ผ้าม่านก็ได้ ถ้าจำเป็น แต่หาเสื้อผ้า ให้สาวร่างยักษ์คนนี้ที
ข้าต้องการหมู
ข้าชอบเอาท้องหมูอุ่นๆ มาวางเท้า
อยากได้สักตัวมั้ยอัม?
- ไม่ล่ะค่ะ ขอบคุณ - นั่งสิ
นั่งลง!
ไปให้พ้น
เด็กอ้วนของข้าอยู่ไหนกัน? เจ้าต้องเจอพวกเขา
เจ้าเด็กอ้วน!
อยู่นั่นไง พวกเขาน่ารักใช่มั้ยล่ะ?
พวกเขามีวิธีพูด ที่แปลกสุดๆเลย พูดสิ ทำให้เราหัวเราะหน่อย
พูดมา!
- นั่นมัน... - ไม่ ไม่ ไม่ใช่หรอก
ฉันแน่ใจนะ ฉันว่าใช่ล่ะ
ไม่ ไม่ใช่หรอก ฉันบอกว่าไม่
ข้าชอบพวกเขาจัง
เอาล่ะ ไปได้แล้ว
แล้ว...หญิงสาวผู้น่ารักนางนี้ คือใครกันพะยะค่ะ?
- อัม คนโปรดใหม่ของข้า - นางมีชื่อหรือไม่?
อัม
ข้าคิดว่า ชื่อของเจ้า องค์ราชินีคงคิดไม่ถึงแน่
หล่อนชื่ออัม เจ้าโง่!
จาก อัมบริดจ์ น่ะ
ได้เรื่องจากนักโทษนั่น บ้างมั้ย?
มันหัวแข็ง
หรือไม่เจ้าก็อ่อนไป
นำตัวเข้ามา
เรารู้ว่าอลิซ กลับมาที่ อันเดอร์แลนด์ แล้ว เจ้ารู้มั้ยว่า เธออยู่ที่ไหน?
ข้ากำลังพิจารณา สิ่งที่ขึ้นต้นตัวอักษรว่า เอ็ม
ปัญญาอ่อน
กบฏ ฆาตกรรม...มุ่งร้าย
ตอนนี้เรากำลังมองหาตัวอักษรเอ
อลิซอยู่ที่ไหน?
ข้าไม่รู้หรอก
แล้วถ้าข้าตัดหัวของเจ้าออกล่ะ? จะรู้ได้รึยัง?
หยุดนะ
น่าเสียดาย ทั้งที่ท่าน มีหัวที่ใหญ่โตแบบนี้
ข้าอยากจะทำหมวก ให้มันเหลือเกิน
- หมวกเหรอ? - พะยะค่ะ
ข้าเคยรับใช้ ราชินีขาว ท่านก็รู้
ซึ่งก็ไม่หลากหลายเท่าไรเลย เพราะหัวนางเล็กมาก
มันเล็กจิ๋ว เหมือนหัวสิว
สิ่งที่ข้าจะทำกับหัวที่ใหญ่โตนี้
กับ..ทั้งหมด...
กับหัวที่เหมือนลูกโลกที่งามสง่านี้
เจ้าจะทำยังไง?
ปล่อยเขา สเตย์น
เขาจะทำงานได้ยังไง ในเมื่อมือ ยังถูกพันธนาการ อยู่น่ะ?
เช่นนั้น...
มัน จะ เป็น พันธบัตร หรือ bowlock หรือ ไม่
บาง อย่าง หรือ ห้อง ส่วนตัว ของ ท่านสตรี หรือ ไม่
แฮทเทอร์!
ทุกคนออกไป
เจ้าได้พูดกับเขารึยัง?
เพคะ ฝ่าบาท
บางที เจ้าลองอ่อนโยนให้มากกว่านี้ อีกนิดนะ
ขอโทษนะต้องขอตัวสักครู่ ขอบคุณ
- มีข่าวอะไรใหม่มั้ย บายาร์ด? - อลิซ กลับมายัง อันเดอร์แลนด์ แล้ว
แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?
อยู่ในซาลาเซน กรัม
อภัยให้ข้าด้วย ข้าปล่อยให้เธอ ออกจากเส้นทางแห่งชะตากรรมของเธอ
นั่นถูกต้องแล้ว เพราะเธอจะพบดาบวอร์พอลที่นั่น
ทำได้ดีมาก พักผ่อนได้แล้วล่ะ เจ้าทำดีมากเลย
เธอเห็นหมวกอยู่แถวๆนี้บ้างมั้ย?
เจ้าต้องหาอลิซให้เจอ สเตย์น
ไม่มี แจ็บเบอร์วอคกี้ พวกที่ขึ้นอยู่กับน้องสาวข้า ก็คงจะลุกขึ้นมา ต่อต้านข้าแน่
น้องสาวที่อัปลักษณ์ ทำไมพวกเขาถึงรักนางไม่รักข้า?
ข้าไม่คิดเหมือนพวกนั้น
ท่านเหนือกว่านางในทุกทางเลย
ข้ารู้ แต่มิราน่า ทำให้ใครๆ ก็ตกหลุมรักนาง
ทั้งพวกผู้ชาย
พวกผู้หญิง
แม้แต่พวก เฟอร์นิเจอร์
กระทั่ง...องค์ราชา?
ข้าต้องทำน่ะ เขาจะทิ้งข้า
ฝ่าบาท...
ไม่ดีกว่าหรือ ที่จะปกครองโดย ให้คนหวาดกลัว ดีกว่าปกครอง โดยให้คนรัก?
ข้าไม่แน่ใจอะไรอีกต่อไปแล้ว
ต่อให้พวกนั้น ต่อต้านข้า ข้าก็ไม่ต้องการ พวกนั้นอีกต่อไป
ก็ข้ามีเจ้า
มันสวยมากเลย
คุณต้องให้ฉันลองทำดูบ้างนะ
ดีมากเลย ที่ได้กลับมาทำงาน ที่ชอบอีกครั้ง
น่าเสียดายนะ ที่ต้องทำให้หล่อนน่ะ
ข้าเป็นช่างทำหมวก เพื่ออะไรนะ?
แฮทเทอร์!
เธอรู้มั้ยว่า ทำไมอีกา ถึงเหมือนกับ โต๊ะเขียนหนังสือ?
ฉันกลัว อลิซ
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่เลย มันแย่มาก
ฉันกำลังจะเป็นบ้าใช่มั้ย?
กลัวว่างั้นนะ คุณบ้าจริงๆนั่นแหละ
แต่ฉันจะบอกความลับอะไรให้
คนเก่งๆเขาก็เป็นกันทั้งนั้นล่ะ
ทีนี้
ดีขึ้นแล้ว คุณดูเป็นตัวเองอีกครั้ง
ช่างทำหมวก หมวกของข้าอยู่ที่ไหน? ข้าไม่ใช่คนที่อดทนนักหรอกนะ
ฉันจะบอกเธอ ว่าดาบ วอร์พอล ซ่อนอยู่ในปราสาทนี่ล่ะ
กระต่ายจะช่วยเธอ หามันให้เจออลิซ เอามันไปให้ ราชินีขาว
เราจะไปหา ราชินีขาวด้วยกัน
ทำไมนะ เธอมักจะตัวเล็กไป รึสูงไปเสมอ?
- ทวิดเดิ้ล - อลิซ เธอมาทำอะไรที่นี่?
- กระต่ายอยู่ไหน? - ทำยังไงถึงได้ตัวใหญ่ขนาดนี้ล่ะเนี่ย?
เธอไม่ได้ตัวใหญ่นะ นี่เป็นขนาดปกติของเธอ
ฉันว่าเธอตัวเล็กกว่านี้ตอนที่เจอเรานะ
ไม่ใช่ เธอดื่ม "น้ำยาหดตัว" เข้าไป ตอนผ่านประตูไง จำได้มั้ย?
- กระต่ายอยู่ที่ไหน? - อยู่ทางนั้น
- เจ้ามาทำอะไรที่นี่? - ฉันมาช่วยแฮทเทอร์น่ะ
ข้าต่างหาก ที่จะเป็นคนช่วยแฮทเทอร์
เขาบอกฉันว่า ดาบวอร์พอล ถูกซ่อนอยู่ในปราสาท
ช่วยฉันหามันที
ข้าไม่ทำตามคำสั่ง ของพวกร่างใหญ่ โง่เง่า เซ่อซ่าหรอกนะ...
- มีอะไรทวิสพ์? - ฉัน..ฉันรู้ว่าดาบอยู่ที่ไหน
ดาบถูกซ่อน ไว้ในนั้น
ระวังตัวนะ อลิซ
ฉันไม่เข้าไป ในนั้นหรอก
ดูสิ่งที่มันทำ กับแขนของฉันสิ
ตายล่ะ ทำไมเธอถึงไม่พูด ถึงเรื่องนี้เลยล่ะ?
ก่อนหน้า มันไม่แย่ขนาดนี้
แฮทเทอร์
เจ้าอยู่ไหน?
แฮทเทอร์
มอลลี่อัมคิน
ตาของ แบนเดอร์สแนช ยังอยู่กับเธอใช่มั้ย?
นี่ไง
- ฉันต้องการมัน - ก็เข้ามาเอาสิ
เอาคืนมานะ
ข้าชอบเจ้าอัม ข้าชอบอะไรที่ใหญ่ๆ
ไปให้พ้นเลยนะ
ฉันมีตาของเจ้า
ไม่
- ท่านดูงดงามในหมวกนี่นะ - แน่ล่ะ ต่อไป
ฝ่าบาท ไม่เคยดูดีเท่านี้ มาก่อนเลยเพคะ
อันอื่นล่ะ
ข้าก็ไม่อยากทำให้เจ้าตกใจนะ แต่ข้ารู้สึกว่า เจ้าจะทำอะไรสักอย่างตกน่ะ
ไม่ต้องไปสนใจหรอก เขาบ้าน่ะ ต่อเลย
สเตยน์!
ฉันคิดว่าตอนนี้ เราหายกันแล้วล่ะ
อัมยัดเยียดตนเอง ให้กับข้า แต่ข้าบอกนางว่า หัวใจข้าเป็นของท่าน
นางหลงใหลข้า มากเลย
ตัดหัวนางซะ!
ถอยไปมอลลี่อัมคิน แบบนี้ใช่ลูกบ้ามั้ย?
อย่า มันใช้กับ ของอย่างอื่นไม่ได้...
จับกุมนางซะ ข้อหาพยายามยั่วยวนผู้อื่น ให้กระทำความผิด
แฮทเทอร์
- เอามันไปให้ราชินีขาว - ฉันไม่ไปถ้าไม่มีคุณ
ไปสิจับเธอ
วิ่ง...อลิซ
อลิซ
วิ่ง!
จับเธอ
อลิซ...
แน่ล่ะ ทำไมข้าถึงมองไม่ออกนะ
แม้จะได้รับ การกล่าวขานมายาวนาน แต่ตอนนั้น เจ้าก็ยังเป็นแค่เด็ก
ส่งดาบมาให้ข้า
- ถอยไปนะ - องค์ราชินีคงจะยินดีมาก
พระนางคงพอใจที่จะได้ตัดหัวของเจ้าซะ
อลิซ
บายาร์ด ไปที่มาโมเรียล
ฝ่าบาท อลิซหนีไปได้แล้ว
พร้อมกับ...แบนเดอร์สแนช
กับ...ดาบวอร์พอล
เจ้าปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้ยังไง?
ข้าอาจจะประเมินเธอต่ำเกินไป
แต่เราก็ได้ตัวผู้สมรู้ร่วมคิดของเธอ ช่างทำหมวก...แล้วก็หนูดอว์เมาส์
ตัดหัวพวกมัน!
- ยินดีต้อนรับสู่มาโมเรียล - เชื่อว่านี่คงจะเป็นของคุณ
ดาบวอร์พอลกลับคืนสู่บ้านอีกครั้ง
ชุดเกราะก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว
ตอนนี้เราต้องการเพียงแค่ผู้กล้า
เจ้าสูงกว่าที่ข้าคิดไว้เล็กน้อยนะ
กินเค้กขยายร่างมากเกินไปน่ะค่ะ
มากับข้าสิ
กระต่ายเดือนสามอยู่ที่นี่เหรอ?
ใส่เกลืออีกหน่อยได้มั้ย
ใช่ นี่ล่ะเยี่ยมแล้ว
จำไม่ผิดเราต้องใช้...
น่าหยิกเจ้าหนอนไขมันตัวอ้วน
ขนมปังนิ้ว
พี่สาวของข้า มีความสนใจเรียน ที่จะรู้เรื่อง "การปกครอง สิ่งที่มีชีวิต"
- บอกข้าหน่อย เจ้าเห็นว่านางเป็นยังไง? - น่าสยองอย่างสมบูรณ์แบบ
- แล้วหัว...ของนางล่ะ? - บวมเป่ง
ข้าคิดว่า อาจมีบางสิ่งที่เติบโตอยู่ในนั้น บางสิ่ง ที่ไป กดสมองของนาง
เหรียญสามเหรียญ จากกระเป๋าของคน ที่ตายแล้ว
"ครีมสมปรารถนา" สองช้อนชา
คุณจินตนาการ ไม่ออกแน่ ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ที่นั่น
ข้าต้องจินตนาการ ออกสิ
แต่เมื่อวันที่ผู้กล้าสังหาร แจ็บเบอร์วอคกี้ มาถึง
ผู้คนก็จะลุกขึ้น ต่อต้านนาง
ส่วนผสมอย่างสุดท้ายน่ะ
อย่าลืมเป่า
- ดีขึ้นมั้ย - มากเลยค่ะ ขอบคุณ
มีบางคนอยากคุยกับเจ้าน่ะ
- เอ็บโซเล็ม? - เจ้าเป็นใคร?
ฉันคิดว่าเราตกลงกันได้แล้วนะ
ฉันคืออลิซ แต่ไม่ใช่อลิซคนนั้น
เจ้ารู้ได้ยังไงล่ะ?
คุณพูดออกมาเอง
ข้าบอกว่าเจ้าไม่ใช่อลิซซะทีเดียว
แต่ตอนนี้เจ้าเหมือน อลิซ มากขึ้นแล้ว อันที่จริง เจ้าเกือบจะเป็น อลิซ แล้ว
ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็ไม่สามารถ ฆ่า แจ็บเบอร์วอคกี้ ได้หรอก
แม้ว่าชีวิตฉัน จะขึ้นอยู่กับมันก็ตาม
ขึ้นอยู่แน่นอน
เพราะงั้นข้าจึงขอแนะนำ ให้เจ้าเก็บดาบ วอร์พอล ไว้ในมือ จนกว่าวันศึกอัศจรรย์ จะมาถึง
คุณดูเหมือนจริงมากเลย
บางครั้งฉันก็ลืมไปว่า ทั้งหมดนี่เป็นแค่ความฝัน
คุณจะหยุดทำแบบนั้น ได้มั้ยเนี่ย?
ฉันชื่นชอบเจ้าหมวกนั่น มาตลอดเลยนะ
สวัสดี เชส
เนื่องจากนายจะไม่ต้องใช้มันอีกต่อไปแล้ว
จะช่วยพิจารณายกมันให้ฉันหน่อยได้มั้ยล่ะ
กล้าดียังไง?
ตามธรรมเนียมแล้ว ฉันอยากจะดูดีที่สุด ในวันประหารนะ รู้มั้ย
น่าเสียดายนะ
ฉันอุตส่าห์รอ ที่จะได้เห็น นายฟัดสะบัดช่อเสียหน่อย
ฉันดูพร้อมที่จะรับ สิ่งที่จะเกิดขึ้นแล้ว ใช่มั้ยล่ะ?
ฉันชอบเจ้าหมวกนั่นจริงๆนะ
สัญญาเลยว่าจะใส่มันทุกเทศกาล
ข้าละชอบ เช้าวันประหารจริงๆ เจ้าล่ะชอบมั้ย?
เพคะ ฝ่าบาท
- ฉันอยากให้ปล่อยมันไว้แบบนี้แหละ - ตามใจเจ้าเถอะ
ตราบที่ข้ายังมีคอให้บั่น
ข้าอยู่นี่นะ ข้างหลังเจ้า
- ตัดหัวมัน - ทนดูไม่ได้
สวัสดียามเช้านะทุกๆคน
เชส เจ้านี่มัน...
มาดาม?
ท่านกำลังถูกพวกที่ชอบ ประจบสอพลอรอบตัวนี่หลอกอยู่นะ
นั่นอะไรน่ะ?
- ไม่ใช่แค่ข้าคนเดียวนะฝ่าบาท ดูสิ - จมูกปลอม เจ้าน่าจะละอายใจนะ
ข้าเหรอ? แล้วพุงใหญ่ๆที่เจ้าภูมิใจนักหนาล่ะ?
โกหก! หลอกลวง!
ตัดหัวพวกมันเลย!
ผู้ที่ถูกราชินีแดงข่มเหงและกดขี่
ท่านทั้งหลาย จงลุกขึ้นต่อสู้
ลุกขึ้นต่อต้าน ราชินีแดงผู้นี้
ให้ยัยหัวโตบ้านั่นคุกเข่าซะ!
ปล่อยนกจั๊บจั๊บซะ!
เจ้าพูดถูกสเตยน์ ปกครองโดยให้คน หวาดกลัวดีกว่าปกครองโดยให้คนรัก
มากับข้า เร็วเข้า
- แฮทเทอร์ - มาเร็วมอลลี่ เร็วเข้า
เตรียมแจ็บเบอร์วอคกี้ออกศึกได้
เราจะไปเยี่ยมน้องสาวของข้ากัน
ตอนนี้ข้าหวังว่าจะมีผู้กล้านะรู้มั้ย
ทำไมคุณถึงไม่ฆ่า แจ็บเบอร์วอคกี้ ด้วยตัวเองล่ะ?
คุณมีอำนาจนี่
มันขัดต่อคำสาบานของข้าที่ว่า จะไม่ทำอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตใดๆน่ะ
เรามีแขกมาเยี่ยมแน่ะ
ดูสิ บายาร์ด
- ดีใจที่ได้พบคุณนะ ฉันคิดว่าพวกเขาจะ... - ฆ่าฉัน แต่ก็เปล่า
แล้วตอนนี้ฉันก็อยู่นี่ ครบทั้งสามสิบสอง
ถ้าจะพูดให้ถูก คือถ้าฉันตาย ก็คงจะไม่ได้เจอเธออีก
ซึ่งก็คงเสียใจมากโดยเฉพาะเมื่อเธอ
กลับมาตัวเท่าเดิมอีกครั้ง เป็นขนาดที่เยี่ยมมาก ขนาดที่ถูกต้อง มันเป็นอะไรที่...
แฮทเทอร์!
หมวกคุณอยู่ไหนล่ะ?
- เชสเซอร์ - แขนเป็นยังไงบ้างล่ะ?
- ดีขึ้นแล้วล่ะ - ลาก่อนนะ หมวกที่รัก
เธอรู้มั้ย ว่าทำไมอีกา ถึงเหมือนกับ โต๊ะเขียนหนังสือ?
ขอฉันคิดดูก่อนนะ
เธอรู้มั้ยว่าพรุ่งนี้เป็นวันอะไร?
วันศึกอัศจรรย์ ฉันจะลืมได้ยังไงล่ะ?
ฉันหวังว่าฉันจะตื่นขึ้นมาอยู่นะ
เธอยังคิดว่านี่เป็นความฝันอยู่อีกเหรอ?
แน่นอนสิ
ทั้งหมดนี่มาจากความคิดของฉันเอง
ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ไม่มีตัวตนอยู่จริงสินะ
คิดว่างั้น
คุณเป็นเพียง สิ่งที่สร้างขึ้น จากจินตนาการ ของฉันเอง
ฉันฝันถึงคนบ้า
แต่เธอก็ต้องเป็นคนบ้า ถึงจะฝันถึงคนบ้าอย่างฉัน ได้นะ
ฉันต้องตื่น
ถ้าฉันตื่นฉันจะคิดถึงคุณนะ
ใครที่จะก้าวเข้ามา เป็นผู้กล้าเพื่อองค์ราชินีขาวบ้าง?
นั่นต้องเป็นฉันล่ะ
นายน่ะมีทักษะการล่องหนต่ำ
ฉันจะเป็นคนนั้นเอง
ข้าก็ด้วย
ไม่ ฉันต่างหาก
- ไม่มีคนอื่น ไม่มี - ถ้าไม่ใช่อลิซมันก็ไม่ตาย
อลิซ...
เจ้าไม่สามารถใช้ชีวิต ตามความพอใจ ของคนอื่นๆได้
ทางเลือกเป็นของเจ้า
เพราะยามที่เจ้าก้าวไปเผชิญหน้ากับมัน
เจ้าจะก้าวออกไปเพียงผู้เดียว
ไม่เคยมีอะไรสำเร็จได้ด้วยน้ำตาหรอกนะ
เอ็บโซเล็ม?
ทำไมถึงกลับหัวอย่างนั้นล่ะ?
เพราะข้ามาถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตแล้ว
คุณกำลังจะตายเหรอ?
ร่างกายข้ากำลังจะเปลี่ยน
คุณจะไปไม่ได้นะ ฉันอยากให้คุณช่วย ฉันไม่รู้ จะทำยังไงดี
ฉันช่วยเธอไม่ได้หรอก เพราะแม้แต่เธอ ยังไม่รู้ตัวเองเลย เด็กโง่
ฉันไม่ได้โง่นะ!
ฉันชื่ออลิซ ฉันอยู่ที่ลอนดอน
มีแม่ชื่อเฮเลนและพี่สาวที่ชื่อมาร์การ์เร็ต
พ่อของฉันคือชาร์ลส คิงสลีย์
เป็นคนที่มีวิสัยทัศน์ ยาวไปครึ่งโลก แล้วก็ไม่มีอะไร จะมาหยุดพ่อได้
ฉันเป็นลูกสาวของพ่อ
ฉันคืออลิซ คิงสลีย์
อลิซ คนสุดท้าย...
เจ้าเป็นเพียงแค่ เด็กที่โง่เง่า ตอนที่เธอมาที่นี่ เป็นครั้งแรก
เจ้าเรียกมันว่า แดนมหัศจรรย์ ข้าจำได้
แดนมหัศจรรย์
- เธอเรียกตัวเองว่าอะไรล่ะ? - อลิซ
อลิซ คนนั้นเหรอ?
ฉันจะพาเธอไปหา เจ้ากระต่ายเดือนสาม กับช่างทำหมวกแล้วกัน แต่แค่นั้นนะ
เป็นเธอแน่ๆ ข้ามั่นใจ
มองโต๊ะหน่อย ขอล่ะ น้ำชาหน่อยมั้ย
- เด็กโง่ - แล้วนี่อะไร?
เจ้าคงไม่คิดว่า เธอจะจำทั้งหมดได้ ตั้งแต่แรกนะ?
มันไม่ใช่ฝัน มันเป็นความทรงจำ
ที่นี่เป็นของจริง
เหมือนกับคุณแล้วก็แฮทเทอร์
และก็แจ็บเบอร์วอคกี้
จำเอาไว้ ดาบวอร์พอลรู้ในสิ่งที่มันต้องทำ
ทั้งหมดที่เจ้าต้องทำ คือถือมันไว้ให้มั่น
ลาก่อนอลิซ หวังว่าจะได้เจอเจ้าในชีวิตหน้า
สวัสดี อลิซาเบ็ท
สวัสดี...มิราน่า
วันนี้วันศึกอัศจรรย์
ราชินีแดงและราชินีขาวจะส่งผู้กล้าของแต่ละฝ่าย
มาเป็นตัวแทนในการประลอง
อลิซี่ เราไม่จำเป็นต้องสู้กันเลยนะ
ข้ารู้นะว่าเจ้าจะทำอะไร?
เจ้าคิดเหรอว่ากระพริบตาปริบๆแบบนั้น
จะทำให้ข้าสงสาร เหมือนอย่างที่ ท่านพ่อ กับท่านแม่ เป็น
ได้โปรดเถอะ
ไม่!
มันเป็นมงกุฏของข้า ข้าเป็นพี่คนโตนะ!
แจ็บเบอร์วอคกี้!
เป็นไปไม่ได้
เชื่อเถอะ เมื่อเธอเห็นมัน อยู่ตรงหน้าน่ะ
"บางครั้ง ฉันก็เชื่อใน 6 สิ่ง ที่เป็นไปไม่ได้ ก่อนอาหารเช้าน่ะ"
นั่นเป็นอะไรที่เยี่ยมมากเลย
เพียงแต่ตอนนี้ เธออาจจะอยากเพ่งสมาธิ ไปที่แจ็บเบอร์วอคกี้ อย่างเดียวก็ได้
ไหนละ ผู้กล้าของน้องสาวข้า
อยู่นี่
สวัสดี อัม
หกสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ นับสิอลิซ
หนึ่ง...ยาที่ทำให้ตัวเล็กลง
สอง...เค้กที่ทำให้ตัวใหญ่ขึ้น
ไง ศัตรูเก่าของข้า
เราได้พบกันในสมรภูมิอีกครั้ง
- เราไม่เคยเจอกันนะ - ไม่ใช่เจ้า เจ้าคนสำคัญตัวผิด
ศัตรูเก่าของข้าคือวอร์พอลต่างหาก
พูดกันพอแล้ว
สาม...สัตว์พูดได้
สี่ล่ะอลิซ...
แมวล่องหนได้
ห้า...
ที่นี่เรียกว่าแดนมหัศจรรย์
หก...
ฉันสามารถฆ่าแจ็บเบอร์วอคกี้ได้
คนทำหมวกมันเข้ามาสอด ตัดหัวมันซะ!
ขอหัวเจ้าล่ะ!
ฆ่าหล่อนซะ!
เราไม่ทำตามคำสั่งเจ้าอีกแล้ว นังบ้า
เจ้ากล้าดียังไง?
ตัดหัวมัน!
อลิซาเบท แห่ง คริมส์
การกระทำ ที่ผิดศีลธรรมของเจ้า ขัดต่อเกียรติแห่งความตาย ของอันเดอร์แลนด์
อย่างไรก็ตาม
มันขัดต่อคำสาบานของข้า
ฉะนั้นเจ้าจะถูกเนรเทศไปยังเอาท์แลนด์
จะไม่มีใครเป็นมิตร หรือพูดกับเจ้าอีกต่อไป
ไม่มีแม้แต่เพื่อนสักคนในโลก...
ฝ่าบาท ข้าหวังว่า ท่านจะทำให้ข้า ตาสว่างเสียที
อลิซี่จะไม่โดดเดี่ยวสเตยน์
เจ้าจะถูกเนรเทศไปกับอลิซาเบท
นับแต่บัดนี้ กระทั่งสิ้นสุด อันเดอร์แลนด
อย่างน้อยเราก็ยังมีกันและกัน
ฝ่าบาท ได้โปรด ข้าฆ่าเถอะ ได้โปรด!
แต่เจ้าไม่ได้ติดหนี้ความเมตตาต่อข้านี่นา
- ตัดหัวข้าเถอะ! - เขาพยายามจะฆ่าข้า?
- ฝ่าบาท ได้โปรดเถอะ! - เขาพยายามจะฆ่าข้า
เขาพยายามฆ่าข้านะ!
วันศึกอัศจรรย์!
- เขากำลังทำอะไรน่ะ? - ฟัดสะบัดช่อไง
เลือดของแจ็บเบอร์วอคกี้
เป็นการแสดงความขอบคุณ อันไม่สิ้นสุดของเรา
และในนามของเรา สำหรับความพยายามของเจ้า
- มันจะพาฉันกลับบ้าน? - ถ้านั่นเป็นสิ่งที่เจ้าเลือก
เธออยู่ต่อได้นะ
คิดได้ยังไงน่ะ? เป็นความคิดที่เจ๋งสุดๆไปเลย
แต่ฉันทำไม่ได้
มีคำถามที่ฉันต้องกลับไปตอบ
มีสิ่งที่ฉันต้องกลับไปทำ
ฉันจะกลับมาก่อนที่เธอจะทันได้รู้ตัวซะอีก
เธอจะจำฉันไม่ได้
จำได้สิ ฉันจะลืมได้ยังไง?
แฮทเทอร์ ทำไมอีกา ถึงเหมือนกับโต๊ะเขียนหนังสือล่ะ?
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
อลิซ ลาก่อนนะ
เธอทิ้งให้ฉัน ยืนอยู่ตรงนั้น โดยไม่มีคำตอบใดๆ
กรณีนี้เป็นเพราะประสาท ไม่ต้องสงสัยเลย
- อลิซ - พระเจ้า
- เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย? - เกิดอะไรขึ้นกับลูกน่ะ?
หนูตกลงไปในโพรงแล้วมันก็กระแทกหนูสลบไป
ขอโทษด้วย เฮมิช ฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้
เธอไม่ใช่คนนั้นสำหรับฉัน
แล้วเธอก็ยังมีปัญหา เรื่องการย่อยอีกต่างหาก
ฉันรักพี่นะ มาร์การ์เร็ต แต่นี่เป็นชีวิตฉัน
ฉันขอตัดสินใจเอง
คุณโชคดีมาก ที่ได้พี่สาวฉัน เป็นภรรยา โลเวล
ฉันรู้ว่า คุณจะทำดีกับเธอ แล้วฉัน จะจับตาดู อย่างใกล้ชิดเลย
ไม่มีเจ้าชายหรอกค่ะ ป้าอิโมเจน
ป้าต้องคุยเรื่อง อาการทางจิตนี่ กับใครสักคนนะคะ
หนูชอบกระต่ายค่ะ โดยเฉพาะกระต่ายสีขาว
ไม่ต้องกังวล นะคะแม่ หนูจะหาอะไรดีๆ สักอย่างทำ ในชีวิต
เธอสองคนนี่ ทำให้ฉันนึกถึง เด็กตลกๆบางคน ที่เจอในฝันเลย
- เธอจะไม่สนใจฉันหน่อยเหรอ - เปล่านะคะ
ลุงกับหนูมีธุรกิจที่ต้องคุยกันค่ะ
เราคุยกัน...ในห้องหนังสือก็แล้วกัน
อ้อ อีกอย่างหนึ่ง
พ่อของหนูเคยบอกว่า ต้องการขยายเส้นทางการค้า ไปให้ถึง เกาะสุมาตรา แล้วก็บอเนียว
แต่หนูคิดว่า พ่อยังมองไปไม่ไกลพอ
ทำไมถึงไม่ขยายเส้นทางทั้งหมด ไปที่จีนล่ะ?
ทั้งกว้างใหญ่ อุดมไปด้วยวัฒนธรรม
แล้วเราก็มีฐานกำลังที่มั่นคงในฮ่องกงด้วย
นี่จะเป็นการค้าขายกับจีน เป็นครั้งแรกเลย ลุงจินตนาการ ออกมั้ยคะ?
รู้มั้ย ถ้าใครมาพูดกับฉัน แบบนั้นล่ะก็ ฉันคงบอกว่า เขาน่ะเสียสติไปแล้วแน่ๆ
แต่ฉันเคยเห็น สีหน้าแบบนั้นมาก่อน
ในเมื่อเธอ ไม่ได้จะมาเป็น ลูกสะใภ้ของฉัน
บางที เธออาจจะพิจารณา ตำแหน่งเด็กฝึกงาน ของบริษัทดูก็ได้
สวัสดี เอ็บโซเล็ม
Subs by Vortex77
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Sarren smbig nitter ggirl golfza036
Koinoi Kbthep chinzine izzep seolus
Grimery easy999th superkman ploich hermione
pinku_hikari pasathai lotus1199 aongdragon 3dfxwave
SeristY proper copychoo